به نام خداوند بخشنده بخشایشگر

بگو: به من وحى شده است كه جمعى از جن به سخنانم گوش فراداده‏اند، سپس گفته‏اند: «ما قرآن عجیبى شنیده‏ایم... (1)

كه به راه راست هدایت مى‏كند، پس ما به آن ایمان آورده‏ایم و هرگز كسى را شریك پروردگارمان قرارنمى‏دهیم! (2)

و اینكه بلند است مقام باعظمت پروردگار ما، و او هرگز براى خود همسر و فرزندى انتخاب نكرده است! (3)

و اینكه سفیه ما (ابلیس) درباره خداوند سخنان ناروا مى‏گفت! (4)

و اینكه ما گمان مى‏كردیم كه انس و جن هرگز بر خدا دروغ نمى‏بندند! (5)

و اینكه مردانى از بشر به مردانى از.....

به نام خداوند بخشنده بخشایشگر

بگو: به من وحى شده است كه جمعى از جن به سخنانم گوش فراداده‏اند، سپس گفته‏اند: «ما قرآن عجیبى شنیده‏ایم... (1)

كه به راه راست هدایت مى‏كند، پس ما به آن ایمان آورده‏ایم و هرگز كسى را شریك پروردگارمان قرارنمى‏دهیم! (2)

و اینكه بلند است مقام باعظمت پروردگار ما، و او هرگز براى خود همسر و فرزندى انتخاب نكرده است! (3)

و اینكه سفیه ما (ابلیس) درباره خداوند سخنان ناروا مى‏گفت! (4)

و اینكه ما گمان مى‏كردیم كه انس و جن هرگز بر خدا دروغ نمى‏بندند! (5)

و اینكه مردانى از بشر به مردانى از جن پناه مى‏بردند، و آنها سبب افزایش گمراهى و طغیانشان مى‏شدند! (6)

و اینكه آنها گمان كردند -همان‏گونه كه شما گمان مى‏كردید- كه خداوند هرگز كسى را (به نبوت )مبعوث نمى‏كند! (7)

و اینكه ما آسمان را جستجو كردیم و همه را پر از محافظان قوى و تیرهاى شهاب یافتیم! (8)

و اینكه ما پیش از این به استراق سمع در آسمانها مى‏نشستیم; اما اكنون هر كس بخواهد استراق سمع كند، شهابى را در كمین خود مى‏یابد! (9)

و اینكه (با این اوضاع) ما نمى‏دانیم آیا اراده شرى درباره اهل زمین شده یا پروردگارشان خواسته است آنان را هدایت كند؟! (10)

و اینكه در میان ما، افرادى صالح و افرادى غیر صالحند; و ما گروه‏هاى متفاوتى هستیم! (11)

و اینكه ما یقین داریم هرگز نمى‏توانیم بر اراده خداوند در زمین غالب شویم و نمى‏توانیم از (پنجه قدرت) او بگریزیم! (12)

و اینكه ما هنگامى كه هدایت قرآن را شنیدیم به آن ایمان آوردیم; و هر كس به پروردگارش ایمان بیاورد، نه از نقصان مى‏ترسد و نه از ظلم! (13)

و اینكه گروهى از ما مسلمان و گروهى ظالمند; هر كس اسلام را اختیار كند راه راست را برگزیده است، (14)

و اما ظالمان آتشگیره و هیزم دوزخند! (15)

و اینكه اگر آنها ( جن و انس) در راه (ایمان) استقامت ورزند، با آب فراوان سیرابشان مى‏كنیم! (16)

هدف این است كه ما آنها را با این نعمت فراوان بیازماییم; و هر كس از یاد پروردگارش روى گرداند، او را به عذاب شدید و فزاینده‏اى گرفتار مى‏سازد! (17)

و اینكه مساجد از آن خداست، پس هیچ كس را با خدا نخوانید! (18)

و اینكه هنگامى كه بنده خدا ( محمد (ص)) به عبادت برمى‏خاست و او را مى‏خواند، گروهى پیرامون او بشدت ازدحام مى‏كردند!» (19)

بگو: «من تنها پروردگارم را مى‏خوانم و هیچ كس را شریك او قرار نمى‏دهم!» (20)

بگو: «من مالك زیان و هدایتى براى شما نیستم!» (21)

بگو: «(اگر من نیز بر خلاف فرمانش رفتار كنم) هیچ كس مرا در برابر او حمایت نمى‏كند و پناهگاهى جز او نمى‏یابم; (22)

تنها وظیفه من ابلاغ از سوى خدا و رساندن رسالات اوست; و هر كس نافرمانى خدا و رسولش كند، آتش دوزخ از آن اوست و جاودانه در آن مى‏مانند! (23)

(این كار شكنى كفار همچنان ادامه مى‏یابد) تا آنچه را به آنها وعده داده شده ببینند; آنگاه مى‏دانند چه كسى یاورش ضعیفتر و جمعیتش كمتر است! (24)

بگو: «من نمى‏دانم آنچه به شما وعده داده شده نزدیك است یا پروردگارم زمانى براى آن قرارمى‏دهد؟! (25)

داناى غیب اوست و هیچ كس را بر اسرار غیبش آگاه نمى‏سازد، (26)

مگر رسولانى كه آنان را برگزیده و مراقبینى از پیش رو و پشت سر براى آنها قرار مى‏دهد... (27)

تا بداند پیامبرانش رسالتهاى پروردگارشان را ابلاغ كرده‏اند; و او به آنچه نزد آنهاست احاطه دارد و همه چیز را احصار كرده است!» (28)